DOLAR: 2.09 TL
EURO: 2.82 TL

Nurettin Özdemir (1927 – …. )kimdir hayatı hakkında bilgi

Nurettin Özdemir (1927 – …. )kimdir hayatı hakkında bilgi

1927 yılında Gümüşhanenin Kelkit ilçesinde doğdu.Hüseyinbeyoğlu ailesine mensup, ilçenin yerel yöneticilerinden Fikri Özdemir ile Kezban Rukiye Hanımın dört çocuğundan biridir.

İlk ve ortaokulu Kelkit ve Gümüşhane de, liseyi Trabzon ve Haydarpaşa Liselerinde okudu.

1948 de kendisine ilham kaynağı olduğunu beyan ettiği ve gerçekten usta bir şair olan çocukluk arkadaşı Hikmet Odabaşıoğlu ile evlendi. 1951 yılında İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesini bitirdi.

Çalışma hayatına serbest avukat olarak başladı. 1961 de gümüşhane den Milletvekili seçildi ve bu görevini 1972 yılına kadar sürdürdü.

Bu arada TBMM Başkanlık Divanı İdare Amiri olarak görev yaptı. 1980 de Kültür Bakanlığı Müşavirliğine atandı. Bu görevinden milletvekili statüsünden emekli oldu.

1988 yılında Kızılay Derneği Genel Merkez Kurulu üyeliğine, 3 yıl sonra da Başkan Vekilliğine seçildi.

İlk şiiri 1944 te Trabzon Halkevi dergisi İnanç ta yayınlandı,1945 ten itibaren Trabzon da Halk ve Yeni Yol gibi gazeteleri ile kendi yönettiği Boztepe de şiirlerini yayınlamaya devam etti. Daha sonra şiirlerini Varlık, İstanbul, Şadırvan, Hisar ve Çağrı dergilerinde yayımladı.

Şiirlerinde Fikri Nur ve Tanrıdağlı adlarını da kullandı.

Şiirlerini kalbinden başka hiçbir şeyin emrine vermeyen Nurettin Özdemir in şiiri, bir bakıma Yahya Kemal, Ahmet Hamdi Tanpınar ve R.M. Rilke sentezidir.

Çeşitli gazete ve dergilerde siyaset, sanat, ahlâk konuları ile ülkenin ekonomik sorunları üzerine makale ve mektupları yayımlanan şair birçok radyo
ve televizyon programında da konuşmaları yapmıştır.

Nurettin Özdemir1981 de Yugoslavya da yapılan Ştruga Şiir Akşamları Festivalinde ve 1992 yılında 12. Dünya Şairler Kongresinde Türkiye yi temsil etmiştir.

Bazı şiirleri de Şekip Ayhan Özışık, Selahattin İçli, Erol Sayan ve Faruk Şahin tarafından bestelendi. Hakkında Atatürk ve Fırat Üniversitelerinde mezuniyet tezleri hazırlandı.

İLESAM üyesi olan ve elli yılı aşkın bir süre şiirle uğraşan Nurettin Özdemir beş çocuk babasıdır.

Yayınlanmış Şiir Kitapları:

Hayat Şiiri (İst.1949)
Yağmur Sonrası (İst.1955)
Yitik Sevgi (Ank.1959)
Vakit Geçti Yorgunum (1981)
Zaman ve Aşk (1997).
Özdemir bütün şiirlerini Zaman ve Aşk isimli son kitabında toplamıştır.

ARTIK VAKİT GEÇTİ YORGUNUM

Hep seni bekledim gelmeyen
Çocukluğumda, o altın çağda
O eski masallardan çıkıp ansızın
Kırbacı, sihirli seccadesi ve Keloğlan’la
Göklerin yedi kat güzelliğinden

Hep seni bekledim gelmeyen
Gençliğimde, o hür aynalarda
O cömert çağrısında çeşmelerin
Delikanlı bilekler üstünde
Beyaz gelinliklerle salınıp giden

Hep seni bekledim gelmeyen
Çılgın vuruşunda yüreklerin
Yağmur sonrasında bir sabah
Denizle güneşin kucaklaştığı
İstanbul’un en güzel semtinden

Hep seni bekledim gelmeyen
Yaylalarda, dumanlı doruklarda
Doru taylar üstünde uçarı, kaygısız
Mavzer namlularında sıcak, emin
Ve Köroğlu gibi dağların yücesinden

Hep seni bekledim gelmeyen
Kavgalarda düşman bakışlarında
Soğuk parıltısında bıçakların
Emsalsiz dostluklar uğruna
Yiğit yüreklerle vurulup düşen

Hep seni bekledim gelmeyen
Çocuk seslerinde akşamüstleri
Daracık sokaklarında küçük şehrin
Köşe başlarını döner dönmez
Anne sevgilerine karışıp
Uzak dünyalardan gülümseyen
Hep seni bekledim gelmeyen

Hep seni bekledim gelmeyen
Kavgasız, şarkısız ve umutsuz…
Beklemek hep beklemek, beyhude, boş
Ne kalbim yitik sevgilerle sarhoş
Ne de mesut bakışlarına vurgunum.
Artık vakit geçti yorgunum.

FARKINDA MISIN?

Gecenin tadı yok farkında mısın?
Saçların bambaşka karanlıklarda
Ve unutmuş gibi sanki gözbebeklerin
Huzuru en eski hatıralarda
Sırrını kaybettik mesafelerin
Bilmem uzakta mı yakında mısın?
Gecenin tadı yok farkında mısın?

Gecenin tadı yok farkında mısın?
Bakışların garip mahzun ümitsiz
Söylediğin her şarkı yarım
Artık bu bahçede mesut değiliz
İşte son daveti hatıraların
Geriye dönecek çağında mısın?
Gecenin tadı yok farkında mısın?

BU ŞİİR YARIM KALSIN

Sen bırakıp gidiyorsun. Git, ne çıkar!
Nasıl olsa bütün şarkılar tükendi.
Bütün köşe başlarında ben yalnızım.
İçimde bütün hüznüyle bir sonbahar
Ve bütün acılığıyla eski bir aşk…
Sen bırakıp gidiyorsun. Git, ne çıkar!
Nasıl olsa bütün şarkılar tükendi.

Şimdi geniş caddelerle patikalar bir.
Kalkıp yollara düşmek, boş ve çaresiz…
Ha uğultulu meydanlarda terk edilmiş,
Ha dağların yücesinde yorgun, esir!
Şimdi bütün yüreklerde hep aynı korku…
Şimdi geniş caddelerle patikalar bir.
Kalkıp yollara düşmek, boş ve çaresiz…

Gecelerin davetinde ne var özlenen?
Hangi çılgın öpüşlerdir sabaha kadar,
Hangi yeminlerdir, hangi itiraflardır,
Düşündükçe şimdi bize yabancı gelen?
Nedir böyle bulup-bulup yitirdiğimiz?
Gecelerin davetinde ne var özlenen?
Hangi çılgın öpüşlerdir sabaha kadar…

Ayrı ayrı dünyalardan kopup gelmiştik.
Aynı şehrin aynasından geçtik bir sabah.
Saçlarımızda bir step poyrazının dağınıklığı,
Yüreklerimizde bir hafiflik, bir yücelmişlik,
Aynı şarkıyı söylemenin sıcaklığı dudaklarımızda…
Ayrı ayrı dünyalardan kopup gelmiştik.
Aynı şehrin aynasından geçtik bir sabah.

Sponsorlu bağlantılar
Bu Konuyu Sosyal Medyada Paylaş

Yorumlar

  1. yorumcu diyor ki:

    sayfa gidip gelmior sizin hatanız bnce

  2. ecemm :) diyor ki:

    çok tesekkur edrmm nurettin özdemiri hayatını öğrendiğim için çok mutluyumm çok teşekkürler yazanınınn ellerne sağlıkk =)))

Yorum Yaz

Yukarı Çık